Music

"P"

The title of this piece is P, the first letter of the Persian word Parishaani — a word suggesting distress, distraction, and inner disorder.
To the best of my knowledge, this piece is the first example of polyphonic improvisation in Iranian music, while also having a descriptive dimension. It was inspired by a well-known line by Hafez: “From the very first day I saw your tresses, I knew that the turmoil of this affair would never end.”
روز اول که سر زلف تو دیدم گفتم، که پریشانی این سلسله را آخر نیست
Here, I wanted to evoke a form of distress that somehow gives rise to coherence and beauty. The image that comes to mind is that of snowflake crystals: seemingly chaotic, yet shaped by an inner order and a quiet beauty. I hope the piece may suggest something of the experience of watching countless snowflakes come into being.
The piece is entirely improvised. I repeated the improvisation

نخستین معرفی سه‌تار ابریشم

دستگاه شور، ردیف میرزا عبدالله

روایت و ویرایش حسام‌الدین جعفری

از کتاب سی‌پاره در آموختن سه‌تار و خموشی‌شناسیِ خنیای ایرانی

این نمونه‌ها در اصل برای هنرجویانم در اینجا آمده‌اند؛ گرچه شاید احیانا به کار دیگرانی نیز بیایند. طرز نگاه و شیوۀ من تاکید میکند بر اینکه موسیقی صورت صوتیِ اندیشه است، و توجه هنرجو به سکوت و تامل درونی حتی باید بیش از توجه او به صدا باشد ـ چیزی که بی‌توجهی به آن میتواند هنرجو را براحتی گرفتار ابتذالِ آلودگیهای صوتیِ کنونیِ موسیقی ایرانی کند. ایدۀ متامیوزیک یا همان خموشی‌شناسی یا پیش‌خنیا، در واقع واکنشی ست به این ضایعۀ فرهنگی. کتاب من، «سی‌پاره در آموختن سه‌تار و خموشی‌شناسی خنیای ایرانی»، آموزش را بنحو بنیانی در هر دو قلمروی آوا و سکوت پی ریخته است، و هنرجوی سه‌تار این شیوه، سفری به دیگر سو را در سرزمین موسیقی آسمانی و رازآمیز ایران  پیش رو میگیرد.

 نمونهٔ حاضر، طرز نخست از هفت طرز اجرای ردیف دستگاه شور کتاب سی‌پاره است، اجرا شده با سه‌تار ابریشم. امیدوارم هنرجویان عزیز رد فرهنگ و آواهایی گم‌شده را در آن بیابند.

Dastgah-e Shur  

The Radif of Mirza Abdollah  

Interpreted and Edited by Hesamoddin Jafari  

Performed on the Silk-String Setar (first presentation)  

From the book Si Pare on Setar Learning and the Metamusic of Iranian Music  

—(the Silence-Study of Persian Music)

These examples are primarily prepared for my setar students, though they may be of value to others as well.  

My approach emphasizes that music is the sonic form of thought, and that a student’s attention to silence and inner contemplation should exceed even their attention to sound.  

Neglecting this truth easily traps one in the triviality and sonic pollution of today’s Iranian music.  

The idea of *Metamusic*—or the “Silence-Study”—is, in fact, a response to this cultural loss.   

The first of my seven interpretations of the Radif of Dastgah-e Shur from Si Pare, played on the Silk-String Setar.

May devoted students rediscover in it the traces of a forgotten culture and its lost voices.